دست هایمان

بیائید پارسایی را از دستانمان یاد بگیریم
بی هیچ چشم داشتی زمین را آماده می کند
در دل آن دانه می کارد،به آن آب می دهد،آن را درو می کند،آرد می کند حتی نان را لقمه می کند .
اما
برای خودش نمیخواهد.
آن را در دهان می گذارد.می داند که بقای خودش به دیگر اعضاء وابسته است.

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٥
تگ ها :